Abstract
Maqolada Komil Avazning “To‘piq” hikoyasidagi badiiy dialog pragmatik nuqtai nazardan tahlil qilinadi. Replikalarning nutq akti sifatidagi vazifasi, implikatura va sukutning o'rni, nazokat strategiyalari hamda dialogning ikki adresatli tabiati yoritiladi. Tahlil dialog qahramonlar xarakterini ochish va hikoyaning g'oyaviy mazmunini shakllantirishda muhim vosita ekanini ko'rsatadi.