Abstract
Mazkur tezisda jinoiy beparvolikning jinoyat-huquqiy mohiyati, uning ayb shakli sifatidagi o‘rni, subyektiv belgilarini aniqlash mezonlari hamda jinoiy javobgarlik masalalari tahlil qilinadi. Jinoiy beparvolikni o‘z-o‘ziga ishonish, bilvosita qasd va aybsiz zarar yetkazishdan farqlash masalasiga alohida e’tibor qaratiladi. Shuningdek, shaxsning ijtimoiy xavfli oqibatlarni oldindan ko‘rishi “mumkin va lozim” bo‘lganligini aniqlashda obyektiv va subyektiv mezonlardan foydalanish zarurligi asoslanadi. Tadqiqot natijasida jinoiy beparvolikni aniqlash uchun majburiyat, real imkoniyat va individual xususiyatlarni qamrab oluvchi uch bosqichli mezon taklif etiladi.